Poradniki

Jak zrobić kod QR do Wi-Fi, by goście łączyli się jednym skanem

Zespół Opener5 min czytania

Kod QR do Wi-Fi przechowuje nazwę sieci, typ zabezpieczeń i hasło, a telefon, który zeskanuje go aparatem, zaproponuje połączenie z siecią — bez wpisywania i bez źle odczytanych haseł. Taki kod zrobisz za darmo w Generatorze kodów QR: wybierz Wi-Fi, wpisz nazwę sieci i hasło, a potem pobierz PNG lub SVG do druku. Zanim przykleisz go na każdym stoliku, przeczytaj sekcję o bezpieczeństwie — każdy, kto zeskanuje kod, dostaje hasło.

Jak działa kod QR do Wi-Fi

Kod QR to po prostu sposób zapisania krótkiego tekstu jako wzoru z kwadratów. W przypadku Wi-Fi ten tekst ma prosty, szeroko obsługiwany format:

WIFI:T:WPA;S:MojaSiec;P:MojeHaslo;;

Aplikacje aparatu w obecnych iPhone’ach i większości telefonów z Androidem rozpoznają ten format. Gdy gość skieruje aparat na kod, telefon zaproponuje połączenie z siecią; jedno stuknięcie i gotowe. Na niektórych telefonach z Androidem ta opcja znajduje się w trybie skanowania aparatu albo w Google Lens, a nie w głównym widoku aparatu, ale sam kod jest taki sam.

Nic w tym procesie nie przechodzi przez internet. Dane sieci są zapisane w wydrukowanym wzorze, a telefon odczytuje je bezpośrednio — co oznacza też, że kod nie zależy od tego, czy jakakolwiek strona internetowa nadal działa.

Zrób go w minutę w Opener

  1. Otwórz Generator kodów QR i wybierz Wi-Fi.
  2. Wpisz nazwę sieci (SSID) dokładnie tak, jak wyświetla się na liście Wi-Fi w telefonie. Wielkie litery i spacje mają znaczenie: „Kawiarnia Goscie” i „kawiarnia goscie” to różne sieci.
  3. Wybierz typ zabezpieczeń. Dla niemal każdego nowoczesnego routera to WPA / WPA2 / WPA3. WEP wybierz tylko przy bardzo starym sprzęcie, a „Bez hasła” — dla sieci otwartej.
  4. Wpisz hasło. Skopiuj je ze strony administracyjnej routera lub z naklejki na routerze, żeby uniknąć literówek.
  5. Zaznacz Ukryta sieć tylko wtedy, gdy Twoja sieć nie rozgłasza swojej nazwy.
  6. Opcjonalnie wybierz kolory i odporność na uszkodzenia (więcej o tym niżej), a potem pobierz PNG na ekrany lub SVG do druku.

Kod jest generowany w Twojej przeglądarce. Hasło do Wi-Fi nie jest wysyłane na żaden serwer — warto to sprawdzić w każdym generatorze, którego używasz, bo niektóre wysyłają wszystko, co wpisujesz, na swój serwer.

Zanim wydrukujesz cały stos kartek, przetestuj kod co najmniej dwoma telefonami, najlepiej jednym iPhone’em i jednym z Androidem, stojąc z dala od routera, żeby nie były już połączone.

Bezpieczeństwo: co oddajesz

Kod QR do Wi-Fi to hasło zapisane w formie, którą każdy może odczytać. Pamiętaj:

Wskazówki do druku, dzięki którym kod zeskanuje się za pierwszym razem

Rozmiar. Większy kod łatwiej zeskanować. Orientacyjnie: na karcie na stolik nie drukuj go wyraźnie mniejszego niż 2–3 cm szerokości, a na plakacie skanowanym z drugiego końca sali zrób go większy. Zostaw wokół kodu wyraźny jasny margines; skanery potrzebują tej strefy ciszy, żeby znaleźć krawędzie.

Kontrast. Zawsze ciemny kod na jasnym tle. Czarny na białym jest najbezpieczniejszy. Kolory marki są w porządku, dopóki kod pozostaje wyraźnie ciemniejszy niż tło — generator ostrzega, gdy kontrast jest za niski albo gdy kod jest jaśniejszy niż tło (odwrócony), czego wiele skanerów nie odczyta.

SVG do druku. Plik SVG to grafika wektorowa, więc pozostaje idealnie ostra w każdym rozmiarze. Wyślij go do drukarni albo wstaw do programu graficznego zamiast powiększać PNG.

Odporność na uszkodzenia. Kody QR mogą zawierać dodatkowe nadmiarowe dane, dzięki którym nadal się skanują, gdy część wzoru jest porysowana, poplamiona lub zasłonięta. Do wszystkiego, co drukowane — stojaków na stoliki, naklejek, zalaminowanych kartek w wynajmowanym mieszkaniu — wybierz najwyższe ustawienie. Wzór robi się nieco gęstszy, więc daj mu trochę więcej miejsca.

Zabezpiecz go. Laminuj kartki, które będą często dotykane, i w miarę możliwości unikaj błyszczących wykończeń pod jasnym światłem; odblaski to częsty powód, dla którego kod się nie skanuje. Jeśli kod kiedyś przestanie się skanować, zobacz, dlaczego kod QR przestaje działać — tam opisaliśmy typowe przyczyny.

Pomaga też wydrukowanie nazwy sieci i hasła zwykłym tekstem pod kodem. Goście ze starszymi telefonami, laptopami czy czytnikami e-booków mogą je wtedy wpisać, a Ty unikniesz pytań przy ladzie.

Sieci ukryte i znaki specjalne

Sieci ukryte. Jeśli Twoja sieć nie rozgłasza nazwy, zaznacz opcję sieci ukrytej, żeby kod zawierał H:true. Obsługa sieci ukrytych różni się między telefonami i wersjami systemu, więc przetestuj kod na urządzeniach, których prawdopodobnie używają Twoi goście. W sieci dla gości rozgłaszanie nazwy jest zwykle prostsze.

Znaki specjalne. Hasła i nazwy sieci często zawierają znaki, których używa sam format, takie jak ;, :, ,, \ czy ". W surowym tekście trzeba je poprzedzić ukośnikiem odwrotnym, inaczej telefon źle odczyta hasło. Generator zrobi to za Ciebie — wpisz hasło dokładnie takie, jakie jest, a ukośniki zostaną dodane automatycznie. Jeśli kiedykolwiek będziesz tworzyć takie kody ręcznie albo w skrypcie, to pierwsza rzecz, której trzeba dopilnować.

Najczęstsze pytania

Czy goście potrzebują aplikacji, żeby zeskanować kod QR do Wi-Fi?

Zwykle nie. Wbudowany aparat w obecnych iPhone’ach i większości telefonów z Androidem rozpoznaje kody Wi-Fi. Niektóre telefony z Androidem korzystają z Google Lens albo z trybu skanowania w aplikacji aparatu.

Czy kod QR po jakimś czasie przestanie działać?

Sam z siebie nie. Generator kodów QR tworzy kody statyczne: dane sieci są zapisane w samym wzorze, a nie na serwerze. Kod przestanie działać tylko wtedy, gdy zmienisz nazwę sieci lub hasło.

Czy mogę zmienić hasło bez ponownego drukowania kodu?

Nie. Hasło jest częścią kodu, więc nowe hasło wymaga nowego kodu. Dotyczy to każdego kodu QR do Wi-Fi, niezależnie od tego, który generator go utworzył.

Czy kod QR do Wi-Fi jest mniej bezpieczny niż hasło zapisane na tablicy?

Mniej więcej tak samo bezpieczny: oba ujawniają hasło każdemu, kto je zobaczy. Prawdziwą ochroną jest umieszczenie gości w osobnej sieci dla gości.