Wifi-QR-code maken die gasten kunnen scannen

Door het Opener-team·Bijgewerkt op 11 november 2026·6 min lezen

Een wifi-QR-code bevat je netwerknaam, het beveiligingstype en het wachtwoord, en een telefooncamera die hem scant, biedt aan verbinding te maken met het netwerk – geen getyp, geen verkeerd gelezen wachtwoorden. Je maakt er gratis een in de QR-codegenerator: kies Wi-Fi, vul de netwerknaam en het wachtwoord in en download een PNG of SVG om te printen. Lees wel eerst het deel over beveiliging voordat je hem op elke tafel plakt – iedereen die de code kan scannen, krijgt het wachtwoord.

Hoe een wifi-QR-code werkt

Een QR-code is gewoon een manier om een kort stukje tekst op te slaan als patroon van vierkantjes. Voor wifi volgt die tekst een eenvoudig, breed ondersteund formaat:

WIFI:T:WPA;S:MijnNetwerk;P:MijnWachtwoord;;

• T is het beveiligingstype: WPA (dat WPA, WPA2 en WPA3 dekt), WEP, of nopass voor een open netwerk.
• S is de netwerknaam (SSID).
• P is het wachtwoord.
• Een optionele H:true geeft aan dat het om een verborgen netwerk gaat.

De camera-apps op huidige iPhones en de meeste Android-telefoons herkennen dit formaat. Richt een gast de camera op de code, dan toont de telefoon een melding om verbinding te maken met het netwerk; één tik en ze zijn verbonden. Op sommige Android-telefoons zit die optie in de scanmodus van de camera of in Google Lens in plaats van in de gewone camera, maar de code zelf is hetzelfde.

Niets in dit proces loopt via internet. De netwerkgegevens zitten in het geprinte patroon en de telefoon leest ze direct – wat ook betekent dat de code niet afhangt van een website die online moet blijven.

Maak er in een minuut een met Opener

1. Open de QR-codegenerator en kies Wi-Fi.
2. Typ de netwerknaam (SSID) precies zoals die in de wifilijst van je telefoon staat. Hoofdletters en spaties tellen mee: “Café Gasten” en “café gasten” zijn verschillende netwerken.
3. Kies het beveiligingstype. Bij bijna elke moderne router is dat WPA / WPA2 / WPA3. Kies WEP alleen voor heel oude apparatuur, en “Geen wachtwoord” voor een open netwerk.
4. Vul het wachtwoord in. Kopieer het van de beheerpagina van je router of van de sticker op de router om typfouten te voorkomen.
5. Vink Verborgen netwerk alleen aan als je netwerk zijn naam niet uitzendt.
6. Kies eventueel kleuren en de foutcorrectie (daarover hieronder meer) en download dan PNG voor schermen of SVG voor print.

De code wordt in je browser gemaakt. Je wifiwachtwoord wordt niet naar een server gestuurd – iets wat je bij elke generator die je gebruikt even moet nagaan, want sommige sturen alles wat je typt naar hun backend.

Test de code voordat je een stapel kaartjes print met minstens twee telefoons, het liefst een iPhone en een Android-toestel, en ga daarbij een eind van de router af staan zodat ze nog niet verbonden zijn.

Beveiliging: wat je weggeeft

Een wifi-QR-code is een opgeschreven wachtwoord in een vorm die iedereen kan lezen. Houd hier rekening mee:

• Iedereen die hem scant, krijgt het wachtwoord. En niet alleen mensen in je café: iemand kan de code op een tafel of in een etalage fotograferen en de foto later scannen. Op sommige telefoons kan een verbonden gebruiker het netwerk bovendien met anderen delen.
• Gebruik een gastnetwerk. Op de meeste routers kun je een apart gastnetwerk aanmaken dat toegang geeft tot internet maar bezoekers weghoudt van je kassa, printers, camera’s of slimme slot. Zet de QR-code op het gastnetwerk, nooit op het netwerk dat je bedrijfs- of thuisapparaten gebruiken.
• Een nieuw wachtwoord betekent een nieuwe code. Het wachtwoord zit in het patroon, dus de oude code werkt niet meer zodra je het wijzigt. Verander je het gastwachtwoord regelmatig, houd dan rekening met opnieuw printen – of zet de code op een klein kaartje of tafelstandaard dat goedkoop te vervangen is in plaats van op een muursticker.
• Vakantiewoningen. Verander je het gastwachtwoord tussen boekingen, maak dan elke keer een nieuwe code en voeg die toe aan de welkomstinformatie in plaats van er één permanent gelamineerd in de woning te leggen.

Printtips zodat hij meteen scant

Formaat. Groter scant makkelijker. Als vuistregel: print hem op een tafelkaartje niet veel kleiner dan 2–3 cm breed, en ga groter voor een poster die mensen vanaf de andere kant van de ruimte scannen. Laat een vrije, lichte rand rond de code; scanners hebben die stille zone nodig om de randen te vinden.

Contrast. Altijd een donkere code op een lichte achtergrond. Zwart op wit is het veiligst. Huisstijlkleuren zijn prima zolang de code duidelijk donkerder blijft dan de achtergrond – de generator waarschuwt je als het contrast te laag is, of als de code lichter is dan de achtergrond (omgekeerd), wat veel scanners niet kunnen lezen.

SVG voor print. Het SVG-bestand is een vectorafbeelding, dus het blijft op elk formaat haarscherp. Stuur dat naar de drukker of plaats het in je ontwerpsoftware in plaats van een PNG te vergroten.

Foutcorrectie. QR-codes kunnen extra redundantie bevatten, zodat ze nog scannen als een deel van het patroon bekrast, bevlekt of bedekt is. Kies voor alles wat geprint wordt – tafelstandaards, stickers, gelamineerde kaartjes in een vakantiewoning – de hoogste instelling. Het patroon wordt dan iets dichter, dus maak de code ook iets groter.

Bescherm hem. Lamineer kaartjes die vaak worden vastgepakt, en vermijd als het kan glanzende afwerkingen onder fel licht; schittering is een veelvoorkomende reden waarom een code niet scant. Scant een code ooit niet meer, zie dan waarom een QR-code niet meer werkt voor de gebruikelijke oorzaken.

Het helpt ook om de netwerknaam en het wachtwoord in gewone tekst onder de code te printen. Gasten met oudere telefoons, laptops of e-readers kunnen het dan intypen, en je voorkomt vragen aan de balie.

Verborgen netwerken en speciale tekens

Verborgen netwerken. Zendt je netwerk zijn naam niet uit, vink dan de optie voor een verborgen netwerk aan, zodat de code H:true bevat. De ondersteuning voor verborgen netwerken verschilt per telefoon en systeemversie, dus test het op de apparaten die je gasten waarschijnlijk gebruiken. Voor een gastnetwerk is de naam gewoon uitzenden meestal eenvoudiger.

Speciale tekens. Wachtwoorden en netwerknamen bevatten vaak tekens die het formaat zelf gebruikt, zoals ;, :, ,, \ of ". In de ruwe tekst moeten die worden geëscaped met een backslash, anders leest de telefoon het wachtwoord verkeerd. De generator regelt dat voor je – typ het wachtwoord precies zoals het is en de escapetekens worden automatisch toegevoegd. Bouw je zulke codes ooit met de hand of in een script, dan is dit het eerste wat je goed moet doen.

Veelgestelde vragen

Hebben gasten een app nodig om een wifi-QR-code te scannen?

Meestal niet. De ingebouwde camera van huidige iPhones en de meeste Android-telefoons herkent wifi-codes. Sommige Android-telefoons gebruiken Google Lens of een scanmodus in de camera-app.

Stopt de QR-code na een tijdje met werken?

Niet vanzelf. De QR-codegenerator maakt statische codes: de netwerkgegevens staan in het patroon zelf, niet op een server. De code werkt alleen niet meer als je de netwerknaam of het wachtwoord wijzigt.

Kan ik het wachtwoord wijzigen zonder de code opnieuw te printen?

Nee. Het wachtwoord is onderdeel van de code, dus een nieuw wachtwoord vraagt om een nieuwe code. Dat geldt voor elke wifi-QR-code, welke generator hem ook heeft gemaakt.

Is een wifi-QR-code minder veilig dan het wachtwoord op een bord schrijven?

Ongeveer even veilig: allebei geven ze het wachtwoord prijs aan iedereen die ze ziet. De echte bescherming is gasten op een apart gastnetwerk zetten.